Τρίτη, 30 Δεκεμβρίου 2014

" Η παθογένεια " του Συντάγματος



  Πίνακας αποτελεσμάτων εκλογής Προέδρου Δημοκρατίας :
       
 Στ.Δήμας   : 168    
Παρών :         132
Θρίαμβος της μειοψηφίας!!!!  
  Θεωρώ συνταγματική αδυναμία το όριο των 180 ψήφων στην τρίτη ψηφοφορία.Ιδού το αποτέλεσμα: Ο ηττημένος  της ψηφοφορίας "132"είναι ο νικητής και όχι ο "168" που αποτελεί την πλειοψηφία!!!
   Δε με απασχολεί αν είναι "όνειδος",ούτε ,αν στον αριθμό 132 συναθροίζονται οι ψήφοι της Χ.Α.
    Δε με απασχολεί αν δούλεψε η "τρομοκρατία"(θα είναι εξαγορασμένοι όσοι ψηφίσουν Πρόεδρο)που ξεκίνησε έντεχνα με "κουμπαράδες",με  " αποστασίες ",με καταγγελίες για δωροδοκίες βουλευτών (Αλήθεια ,πόσο διαψεύστηκαν στην πράξη όλα αυτά και πόσο συσπειρωτικά λει- τούργησαν για αυτούς που τα κατάγγελλαν ή τα υποστήριζαν!!!!)  
   Δεν καταλαβαίνω όμως με ποια λογική μια συνταγματική κυβερνητική πλειοψηφία πρέπει να είναι έρμαιο μιας συνταγματικής μειοψηφίας που μπορεί να εκβιάζει πρόωρες κοινοβουλευτικές εκλογές.   Και μη μου πει κάποιος ότι υπάρχει δυσαρμονία της κυβερνητικής πλειοψηφίας με τη λαϊκή βούληση.Αυτό ο "σοφός"αναθεωρητής" του Συντάγματος το κατάργησε το 1985.
   Και τι θα αλλάξει,αν γίνουν εκλογές και τότε ο πρόεδρος μπορεί να εκλεγεί με 151 ψήφους ή και με σχετική πλειοψηφία 120 ή 130  ψήφους;Θα είναι ποιο λαοπρόβλητος από το αν εκλεγόταν με 168 ψήφους; Θα αλλάξει η κυβέρνηση,θα μου πείτε.Ναι,αλλά δεν είναι σίγουρο ότι η αντιπολίτευση θα κερδίσει τις εκλογές ή ότι μικρά κόμματα (ΑΝ. ΕΛΛ.  ή ΔΗΜ.ΑΡ.)θα μπουν στη βουλή.(Αλήθεια, για αυτούς δεν ισχύει εδώ η δυσαρμονία με το λαϊκό αίσθημα ; Γιατί η χώρα να μπει σε εκλογική περιπέτεια από μειοψηφίες του 2,8% ή του 0,6% σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις;)
   Μήπως λοιπόν πρέπει να αλλάξει η διάταξη του ορίου των 180 ψήφων και να μπορεί η όποια κυβέρνηση να εκλέγει Πρόεδρο ΄με την απόλυτη πλειοψηφία των 151 ψήφων και δε θα είναι έτσι υποχείρια της όποιας μειοψηφίας; Δες τε τι μπορεί να συμβεί:Εκλέγεται μια κυβέρνηση,εκλέγει Πρόεδρο,κυβερνάει έως το 2019,ξανακερδίζει τις εκλογές και την επόμενη χρονιά το 2020 δεν μπορεί να εκλέξει Πρόεδρο αλλά εκβιάζεται από την αντιπολίτευση των 120 ψήφων να κάνει εκλογές!!!

































Κυριακή, 16 Μαρτίου 2014

ΒΡΕΤΑΝΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ(Ελγίνου μάρμαρα)





Απαιτούμε την επιστροφή των γλυπτών του Παρθενώνα και όλων των αρχαιοτήτων μας.  Προς τούτο ας θυμηθούμε το ποίημα της Κικής Δημουλά  ΒΡΕΤΑΝΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ(Ελγίνου μάρμαρα).                                                       
 Στην ψυχρή του Μουσείου αίθουσα
την κλεμμένη,ωραία,κοιτώ
μοναχή Καρυάτιδα.
Το σκοτεινό γλυκύ της βλέμμα
επίμονα εστραμμένο έχει
στο σφριγηλό του Διονύσου σώμα
(σε στάση ηδυπαθείας σμιλευμένο) 
 που δυο βήματα μόνον απέχει. 
 Το βλέμμα το δικό του έχει πέσει
στη δυνατή της κόρης μέση.
Πολυετές ειδύλλιον υποπτεύομαι
τους δυο αυτούς να χει ενώσει.
Κι έτσι,όταν το βράδυ η αίθουσα αδειάζει
απ τους πολλούς,τους θορυβώδεις επισκέπτες,
τον Διόνυσο φαντάζομαι
προσεκτικά απ τη θέση του να εγείρεται
των διπλανών γλυπτών και αγαλμάτων              
την υποψία μην κινήσει,
κι όλος παλμό να σύρεται
τη συστολή της Καρυάτιδας
με οίνον και με χάδια να λυγίσει.
Δεν αποκλείεται όμως έξω να χω πέσει.
Μιαν άλλη σχέση ίσως να τους δένει
πιο δυνατή,πιο πονεμένη:
Τις χειμωνιάτικες βραδιές
και τις εξαίσιες του Αυγούστου νύχτες
τους βλέπω,
απ τα ψηλά να κατεβαίνουν βάθρα τους,
της μέρας αποβάλλοντας το τυπικό τους ύφος,
με νοσταλγίας στεναγμούς και δάκρυα
τους Παρθενώνες και τα Ερεχθεία που στερήθηκαν
στη μνήμη τους με πάθος ν ανεγείρουν.

      Κική Δημουλά "Ερεβος"

Δευτέρα, 7 Οκτωβρίου 2013

Tα τούρκικα έργα στην τηλεόραση



   Όλοι μεγαλώσαμε  με τα κινηματογραφικά έργα της δεκαετίας του '60, του '70.
Ο Σακελλάριος, ο Πρετεντέρης, ο Γιαλαμάς και τόσοι άλλοι υπήρξαν μεγάλοι ''δάσκαλοι''.Και δεν είναι τυχαίο ότι τα έργα τους παίζονται και ξαναπαίζονται γαλουχώντας και τις νεότερες γενιές.
   Αυτόν το διδακτισμό τους δεν το συναντάμε σε νεότερα ή σύγχρονα έργα. Είναι έργα ευκαιριακά, ρηχά, γεμάτα βωμολοχίες, χωρίς σεβασμό στο θεατή, χωρίς ''έλεο'', ''φόβο'', ''κάθαρση''.
   Και τι βλέπουμε στους τηλεοπτικούς σταθμούς; Τούρκικα έργα.
Χωρίς φανατισμούς, μισαλλαδοξίες, ψεύτικους μοντερνισμούς, τα έργα αυτά έχουν πολλούς τηλεθεατές και θαυμαστές.
Είναι έργα με έντονο ηθικοδιδακτικό χαρακτήρα, πολλά λαογραφικά στοιχεία και προπάντων με απόλυτο σεβασμό στον τηλεθεατή. Έργα που σε γεμίζουν συναισθήματα,  χαίρεσαι, λυπάσαι, συμπαθείς και αντιπαθείς ήρωες, νιώθεις τον ''έλεο'' και το ''φόβο'' του Αριστοτέλη και στο τέλος έρχεται η ''κάθαρσις  των τοιούτων παθημάτων''.
Να γιατί δηλώνω με παρρησία και χωρίς μισαλλαδοξία θαυμαστής των τούρκικων έργων.


 
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...